87. ROCZNICA ZBRODNI WOJENNEJ W SZCZUCINIE
12 września 1939r. żołnierze niemieckiej 8 Dywizji Piechoty z VIII Korpusu Armijnego Wehrmachtu dokonali spalenia gmachu szkoły powszechnej w Szczucinie.
W budynku był urządzony tymczasowy szpital polowy dla polskich jeńców wojennych oraz cywilów i umieszczono w nim zarówno rannych jak i zdrowych.
Korzystając z nieuwagi Niemców porucznik Bronisław Romaniec zdobył pistolet i zastrzelił przesłuchującego go niemieckiego oficera, a kolejnym strzałem odebrał sobie życie. W odwecie jeszcze tego samego dnia, Niemcy otoczyli budynek szkoły i ostrzelali go, a przez otwarte okna wrzucili granaty. Szkoła stanęła w płomieniach. Niektórzy próbowali uciekać, lecz zostali rozstrzelani. Od kul niemieckich karabinów lub płomieni zginęło ok. 40 jeńców wojennych i ok. 30 cywilnych uchodźców. Wśród zamordowanych był m.in. kierownik szkoły Jan Kościński. Niedługo po tym, Niemcy sprowadzili na miejsce zbrodni grupę ok. 25 okolicznych Żydów w celu wykopania dwóch rowów. W jednym pogrzebano zabitych ze szkoły, po czym skatowano i rozstrzelano Żydów i pogrzebano ich w drugim dole.
Ekshumację ofiar przeprowadzono dopiero w styczniu 1940 r. Pomordowanych pochowano następnie na cmentarzach katolickim i żydowskim.
Niech ta tragiczna historia będzie dla nas lekcją i przestrogą, aby okrucieństwo tamtych dni nigdy więcej się nie powtórzyło!
W celu upamiętnienia tych straszliwych wydarzeń przy Kwaterze Pamięci Narodowej w Szczucinie w miejscu spalonej szkoły przygotowano ekspozycję symbolizującą tamte wydarzenia. Będzie ona dostępna przez najbliższe dni.
W ciszy i zadumie oddajmy hołd wszystkim ofiarom tej straszliwej zbrodni.
opracowanie: Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej Koło Szczucin
fot. e- Kurier Dąbrowski
