Dzisiaj:
Niedziela, 15 grudnia 2019 roku
Celina, Fortunata, Ignacy, Iga, Ignacja, Żegota, Krystiana, Nina, Walerian, Waleriana, Wolimir

Piasecki Sergiusz: Adam i Ewa

2 listopada 2016 | Brak komentarzy

Piasecki Sergiusz: Adam i Ewa. Łomianki: Wydawnictwo LTW, 2016. Pisarz o niezwykle burzliwej biografii. Tworzył w kraju, potem na obczyźnie. Do XX-wiecznej literatury polskiej wszedł jako autor „Kochanka Wielkiej Niedźwiedzicy”, czym w latach 30-tych wywołał wrzenie w świecie literackim.

Kim był Sergiusz Piasecki? W ankiecie dla Instytutu Badań Literackich z roku 1957 napisał:

„ … byłem żołnierzem, partyzantem, przemytnikiem, przestępcą, więźniem 6 razy. Spędziłem w więzieniach polskich i rosyjskich 14 lat. W więzieniu stałem się pisarzem. Po wybuchu wojny 1939 tułałem się i ukrywałem przed bolszewikami i przed Niemcami. Służyłem w ZWZ, w AK i należałem do kilku grupek podziemnych. W tym okresie czasu pracować literacko nie miałem możności. W maju 1946 roku przedostałem się z Polski za granicę, ponieważ w Polsce nie mogłem ujawnić się ani pracować literacko. Zapomniałem nadmienić, że od roku 1922 po 1926 pracowałem jako agent wywiadu polskiego przeciw bolszewikom”.

Utwory Sergiusza Piaseckiego w Polsce Ludowej były na indeksie, w latach 80-tych publikował  je  „drugi obieg”.  Przełom  w  dostępie do twórczości  nastąpił  po  roku 1989,  a w pełni po roku 2000. Niezmienną popularnością cieszył się u czytelników za granicą, gdzie rozgłos zdobył już przed II wojną światową. Piasecki egzystował na uboczu emigracji polskiej. Żył skromnie, nie dążył do wyróżnień. Wynikało to z jego osobowości oraz postawy, jakże bezkompromisowej  politycznie  i  moralnie.

 

Twórczość cechuje dokumentaryzm i autobiografizm. Niemal każda postać literacka zbudowana jest na podstawie autentycznych przeżyć. Według recenzentów, powieści pisane są inną prozą, innym językiem [polskim], ale utrzymane są w konwencji romantycznej.

 

Pośród dzieł S. Piaseckiego, które czekają na ponowne odkrycie i odczytanie jest romans „Adam i Ewa”. To historia dwóch miłości: Adama i Ewy oraz autora do Wilna  i Wileńszczyzny. Utwór był publikowany w odcinkach na łamach pisma polskiego w Londynie w 1963 roku. Według Mariana Hemarapowieść lepiła się do czytelnika, coraz bardziej czymś urzekała, czytałem każdy odcinek skwapliwie … każdy utwierdzał mnie na nowo w zainteresowaniu i przyjemności”.

 

Akcja książki „Adam i Ewa” rozgrywa się latem 1939 roku na Wileńszczyźnie. Los tytułowych bohaterów, początkowo szczęśliwy, w końcowej części przeobraża się w tragedię widzianą na tle wojny i systemu bolszewickiego. „Wątek Ewy” to tylko fragment polskiej tragedii, to dramat polskich elit, ich „wywózek” na Wschód, mordów.

Utwór „Adam i Ewa” to nie tylko romans, ale także dokument pokazujący początek okupacji Wileńszczyzny. Autor oddaje atmosferę owych dni pełnych strachu i niepewności społeczeństwa polskiego. Ukazuje sytuację polityczną i dyplomatyczną Europy.

Powieść  „Adam i Ewa” zawiera przepiękne opisy  przyrody,  pełne  poezji  i  impresjonistycznego malarstwa.  Autora cechuje ogromna  wrażliwość na piękno natury, natury silnie związanej z bytem człowieka.

 

„Adam i Ewa” jest powieścią niedokończoną. To częsty zarzut czytelniczy. Sergiusz Piasecki na pytanie „czy Ewa żyje?” odpowiada „Ewa jest nieśmiertelna … jak wszystko, co jest piękne, dobre i szlachetne”. Zakonspirowany „wątek Ewy” proponuje Autor odsyłając do „Wieży Babel”.

Polecam książkę „Adam i Ewa”: jest niczym miniatura poetycka, która nawiązuje do romantycznego mitu Kresów.

 

 

 

Danuta Józefowicz

Biblioteka Pedagogiczna w Tarnowie Filia w Dąbrowie Tarnowskiej

 

 

 

 

 

 


Skomentuj (komentując akceptujesz regulamin)